Godelive praat al over genezing!
Dat wijst er duidelijk op daat haar energie en haar levensdrang nog intact zijn.
Ik raadpleeg intussen de wetenschappelijke statistieken.
Ze geven weinig hoop, rekening houdende met de aard en de graad van ontwikkeling van het gezwel.
Godelive vermijdt echter zorgvuldig om daarover met me te praten. Vermits ze me geen enkele vraag stelt, heb ik zeker niet het recht om haar overlevingskansen  “op tafel te gooien”. Alleen zij beslist wat ze al dan niet wil weten.
Er heerst optimisme, dus zal ik ook maar moeten doen alsof...
Niet gemakkelijk als je zelf weet dat de toekomst weinig rooskleurig oogt. Chemotherapie op het programma! Het is waarschijnlijk de behandeling die het meeste angst aanjaagt. We kennen allemaal wel iemand die die beproeving heeft ondergaan. Het woord beproeving beschrijft perfect waarover het gaat.
De meeste mensen zijn echter niet op de hoogte van de vooruitgang die de voorbije jaren is geboekt. Chemotherapie is geen leuk verzetje, maar de desastreuze invloed van vroeger op de levenskwaliteit is er ook niet meer bij.
Kortom, ik ben dan ook niet verbaasd dat Godelive me overstelpt met vragen.

Beeld: PhotoAlto - Laurent Hamels

Een lichtpunt van hoop: de microscopische analyse van de biopsie toont aan dat het gaat om de minst slechte vorm van longkanker. Dat is natuurlijk nog verre van een “goede” kanker, maar toch.
De artsen weten nog niet of het gezwel opereerbaar is.
Na de eerste twijfelachtige resultaten (en er is niets moeilijker dan leven met dat soort twijfel) toont de uitzaaiingsbalans geen enkele afwijking in andere organen. Oef.
Godelive ligt in het ziekenhuis op een afdeling waar ze vroeger nog schoonheidsverzorging had verstrekt aan patiënten.
Ze kent er iedereen of bijna iedereen en verwacht zich dus niet aan gevoelens van verlatenheid.
Toch stelt ze vast dat de dingen soms heel erg verschillend zijn als je aan de andere kant staat...
 
Plots komt alles in een stroomversnelling terecht: de beslissing over de operatie valt en die vindt plaats zonder noemenswaardige problemen.

Beeld: PhotoAlto - Dominique Bruneton

Ik herinner me nog het einde van die ochtend.
Godelive aan de lijn: “Mag ik even langskomen in je bureau?”
Ze komt binnen en ik zie meteen dat er iets scheelt.
Zonder inleiding gooit ze de diagnose eruit (ze slingert het me bijna in mijn gezicht): longkanker met samendrukking van de grote aders. Dat verkaart de zwellingen die we hadden vastgesteld.
Het is de omgekeerde wereld: ik, als arts, ben ondersteboven van het slechte nieuws.
Eigenlijk zijn we er allebei ondersteboven van.
Na een lange stilte val ik terug in mijn rol als dokter en probeer ik het te begrijpen.
Wat heeft de specialist precies gezegd?
Wanneer volgt er een bevestiging na de laatste analyses?
Wat staat er de komende dagen op het programma?
We voelen er geen van beiden veel voor om de poorten van onze emoties wagenwijd open te zetten (dat zal later wel komen) en we “verliezen” ons in superpraktische vragen...
 
Gedurende een tiental dagen komt er een stortvloed aan vragen: wat is de precieze aard van het gezwel? Wat is de graad van uitzaaiing? Welke behandeling is mogelijk? Welk medisch team kiezen?

Godelive was een vijftiger.
Kijk, ik begin al te spreken in de voltooid verleden tijd.
Voor mij is en blijft Godelive echter een warme vrouw vol levenslust.
Een spitse tong ook en borrelend van energie...
Ik weet niet veel over haar leven.
Waarschijnlijk heeft ze het niet altijd makkelijk gehad.
We zagen elkaar meestal in groep, ’s middags, bij een snelle hap.
Regelmatig haalden we wat streken uit, om stoom af te laten.
Godelive deed er met plezier aan mee...
Drie jaar geleden (zolang is het al geleden!) had onze tafelgezelling minder trek.
Haar gezicht en hals waren opgezwollen.
Geheel in de sfeer van onze plagerijen, plaagden we haar met haar zogenaamde overdaad.
De toon sloeg echter snel om.
Naarmate de medische analyses binnenkwamen, bleek al snel dat er een probleem was.
Onze gesprekken aan tafel gingen eerder over wat de dokter gezegd had, welke onderzoeken er nog moesten gebeuren, wanneer haar volgende afspraak was...
We waren ongerust, maar beseften wat haar en ons te wachten stond.

Beeld : PhotoAlto - Mathieu Spohn

Ik ben arts, ex-patiënt en werk voltijds voor de Stichting tegen Kanker.
Samen met een aantal andere collega’s hebben we een van ons begeleid in haar ziekte.
Voor mij was het een situatie zonder voorgaande.

Ik krijg de hele dag door mails, telefoontjes of brieven van mensen die ik niet ken en die ik waarschijnlijk nooit zal leren kennen.

Ik probeer naar hen te luisteren, hen te antwoorden en hen zo goed mogelijk te helpen.
Beetje bij beetje heb ik geleerd mijn positie in te nemen: niet te betrokken, niet te onverschillig.
Ik heb ook het belang geleerd om mijn emoties te beheersen bij wat al deze mensen meemaken.
Maar hier kreeg de ziekte een gezicht, kwam ze akelig dichtbij en evolueerde het dagelijks.
Het gooide mijn leven overhoop.
De ziekte heeft me in situaties gebracht die moeilijker waren dan wat ik in 15 jaar beroepspraktijk heb meegemaakt.
Door deze levensles op papier te zetten, hoop ik dat het me zal helpen om mijn gedachten en emoties te ordenen.
En als ik het dan toch doe, waarom het niet delen met anderen?
We zien wel waar we uitkomen...
En uw reacties betekenen vast en zeker een verrijking voor mij.

Didier Vander Steichel, arts-hygiënist van opleiding, is een van de drijvende krachten van de Stichting tegen Kanker. Deze minzame en discrete veertiger is vrijgezel en een gepassioneerd liefhebber van skiën, barokkunst en tuinieren. In 1985 kwam hij in dienst bij de permanentie “Ecoute Cancer” om vanaf 1999 de functie van wetenschappelijk directeur te bekleden bij de Belgische Federatie tegen Kanker, die in 2004 Stichting tegen Kanker werd.

Zijn taken bestaan erin raad te geven aan zieken, de inhoud van acties en communicatie mee te bepalen (congressen, symposia, ...), artikels en fiches voor de website te schrijven, hulp te bieden bij de organisatie van vakantiekampen voor zieke kinderen of de telefonische hulplijn Kankerfoon mee beheren.

In het verleden werd hij zelf getroffen door de ziekte en hij antwoordt alle dagen op de vragen van mensen die met kanker te maken krijgen. Hij beleefde de ziekte van zijn collega Godelive met een zekere ontreddering. Daarom besloot hij om deze levensles neer te schrijven. Eerst en vooral zijn gedachten en emoties op een rij te zetten, maar ook om die beproeving met anderen te delen. Anderen die ook met dezelfde situatie te maken krijgen. U verkeert misschien zelf wel in dat geval.
Ontdek doorheen de volgende stukjes het dagboek van Didier Vander Steichel: “Een collega, kanker en ikzelf...”. Het relaas van een strijd tegen de ziekte neergepend door deze man op een kiese, heldere en vriendelijke manier.

Op 5 oktober van vorig jaar overleed Godelive, op negenenvijftigjarige leeftijd, na een moedig gevecht tegen kanker. Gedurende meer dan tien jaar had ze haar professionalisme en dynamisme ten dienste gesteld van onze Stichting. Een decennium dat Godelive volledig heeft gewijd aan kankerpatiënten en meer bepaald aan schoonheidszorg voor patiënten in ziekenhuizen. Dankzij haar werk staan er vandaag 60 schoonheidsconsulentes ten dienst van de zieken.

Ze was een warme persoonlijkheid, gezegend met een grote empathie. Godelive legde aan de toekomstige consulentes uit dat actief luisteren naar patiënten even belangrijk was als technische kennis. Dankzij de kennis van Godelive hebben duizenden zieken kunnen genieten van schoonheidszorg en konden ze een goed zelfbeeld behouden.

Wij, haar collega’s, maken er een erezaak van haar werk verder te zetten zoals zij dat gewild zou hebben.
Ze werd hard getroffen door de ziekte, maar Godelive liet de moed nooit zakken en streed uit alle macht tegen de ziekte. Ze liet het personeel van de Stichting dan ook achter met een diep gevoel van verlies.

Op 11 januari 2006 kregen we van het bedrijf Hallmark Card Belgium een gift van maar liefst € 25 000! Dankzij hun vrijgevigheid kunnen we het wetenschappelijk onderzoek rond borstkanker blijven steunen. We willen ook bijdragen tot de vorming, het informeren en het begeleiden van patiënten.

Met deze samenwerking zet Hallmark Cards zijn sociaal engagement, waar het bedrijf al enkele jaren van getuigt, kracht bij en werkt het actief mee aan de strijd tegen borstkanker. Zij zeggen: “We zijn trots dat we door onze producten kunnen meewerken aan de strijd tegen borstkanker. Niet alleen financieel gezien, maar ook door de mensen te sensibiliseren voor deze vaak voorkomende vorm van kanker.”

Dankzij grootmoedige gebaren als dit kunnen we onze werking voortzetten. We zijn Hallmark Cards Belgium dan ook enorm dankbaar voor hun steun en hun vertrouwen. Vooral ook omdat er tijdens de volgende kerstcampagne een vervolg zal komen op deze samenwerking!

(Beeld: PhotoAlto – Sanna Lindberg)

Kanker kan het lichaam en de geest van een mens volledig overhoop halen. Zodra de diagnose is gesteld en de behandeling op het programma staat, moet de zieke het idee aanvaarden dat er zich fysieke transformaties kunnen voordoen. Dat is vaak makkelijker gezegd dan gedaan!

Daarom hebben we dit boekje gemaakt, speciaal voor patiënten die een chemotherapie of een radiotherapie ondergaan. Er komen onderwerpen aan bod zoals verzorging in geval van haarverlies, kleuren die je er beter doen uitzien of de geheimen van een gepaste make-up! Het boekje zit boordevol concrete en praktische tips.

Als u of een van uw naasten zich betrokken voelt bij dat soort fysieke ongemakken, moet u er vast eens dit werkje op naslaan. Het zorgt voor een boost van de moraal en versterkt het zelfbeeld van de patiënt om de ziekte nog beter te bestrijden. Want wie er goed uitziet, voelt zich ook een pak beter!

Vroeger stond kanker heel vaak synoniem met fatale afloop, maar de voorbije 40 jaar zijn de kansen op genezing of remissie van lange duur verdubbeld! Heel wat patiënten ontdekken vandaag dan ook dat er wel degelijk een leven bestaat na de ziekte!

We stellen wel vast dat het voor de mensen niet altijd gemakkelijk is om hun draai te vinden in dat leven. Dat geldt zowel voor de patiënt als voor mensen in zijn omgeving. Het leven na de ziekte lijkt immers niet altijd op dat voor de ziekte, omdat de beproeving van kanker een mens verandert, omdat er nieuwe waarden of prioriteiten opduiken, enzovoort. We hebben de gelegenheid om ons daar elk dag bewust van te worden door de vele getuigenissen en oproepen die we ontvangen.

We vroegen ons dan ook af hoe we die ex-patiënten en de mensen uit hun omgeving zouden kunnen helpen. Op een mooie dag kregen we het idee om er een zakboekje aan te wijden! Een werkje dat volledig draait rond opnieuw een “normaal” leven leiden. Dat boekje is intussen klaar. Al bijna een jaar verdelen we dat gratis onder de mensen. Vraag gerust uw exemplaar van ons boekje “Leven na een kanker” aan. Het is een hoopvol werkstuk dat heel wat praktische tips en getuigenissen bevat. Een waardevol hulpmiddel dus voor ex-zieken en hun naasten!

De Tabak Stop Lijn is een initiatief dat we samen met het VIG en de VRGT ontwikkeld hebben. Deze gratis telefonische informatie- en advieslijn staat open voor iedereen, rokers en niet-rokers...

Wie neemt er de hoorn op en wanneer? Artsen en psychologen met een speciale vorming in rookstopbegeleiding lossen elkaar af op dat nummer, elke werkdag tussen 15 en 19 uur. In duidelijke en voor iedereen begrijpbare bewoordingen bezorgt het team van de Tabak Stop Lijn u informatie over roken, rookpreventie, verslaving en hulp bij het stoppen met roken.

U kunt ook bellen om de gratis brochure “Stoppen met roken” aan te vragen bij de permanentie tussen 8 en 19 uur. De Tabak Stop Lijn heeft ook een mailadres: tabakstop@kanker.be.

Als u dat wenst, kan het team u doorverwijzen naar beroepsmensen uit de gezondheidszorg of organisaties gespecialiseerd in het stoppen met roken.

U bent echt niet de eerste die veel vragen heeft over roken. Zorg dat u ook niet de laatste bent en bel gerust naar het gratis nummer 0800 11 100. Onze specialisten staan voor u klaar. Werk samen met hen aan een antwoord en overwin uw verslaving!

Samen tegen kanker... zo luidt ons motto ! Ongeacht of het nu gaat om onze maatschappelijke zetel in Brussel of een van onze negen regionale centra in Vlaanderen en Wallonië, we steunen hoe dan ook het wetenschappelijk kankeronderzoek, we helpen patiënten en hun familie en voeren preventie- en informatiecampagnes op nationaal vlak. Ook op internationaal vlak blijven we niet achter, want we zijn diep geworteld in internationale verenigingen.

We strijden tegen kanker in al zijn vormen, over de grenzen heen en zonder onderscheid van taal, afkomst of ras en zonder ons filosofisch, religieus of politiek te binden.

Gelukkig staan we niet alleen in onze strijd tegen de ziekte. Verre van zelfs! We werken volledig onafhankelijk en dat kan alleen dankzij de vrijgevigheid van het publiek via giften, fondswervingsacties en steun van bedrijven. We kunnen dag in dag uit ook rekenen op de toewijding van 670 vrijwilligers.

Om het vertrouwen van al die mensen te genieten, zorgen we voor een strikt en transparant beheer. Jaarlijks controleren onafhankelijke revisoren en de Federale Overheidsdienst voor Justitie bijvoorbeeld  onze rekeningen en procedures.

Een weblog? Maar wat is dat in ’s hemelsnaam vragen een aantal mensen zich wellicht af? Een weblog of blog is eigenlijk een “persoonlijk” dagboek op het Internet dat bestaat uit artikels van variabele lengte die regelmatig vernieuwd worden.

Een blog hebben is heel erg “in”, eigenlijk zelfs onmisbaar! In België duikt er om de 30 seconden ergens een nieuwe blog op! Door hun interactiviteit, hun natuurlijke en spontante toon, vormen blogs een fantastische manier om (zich) te informeren, maar ook om te leren of te ontspannen en vooral om te reageren, te getuigen, uit te drukken, ... Kortom, om een emotie met zoveel mogelijk mensen te delen.

Wij starten nu ook met een blog zodat u ons nog beter leert kennen. Op een intiemere manier, door ons dagelijkse leven, onze activiteiten, onze publicaties, ons gevecht en uiteraard ook ons team! Een warm team ondersteund door vrijwilligers, donateurs, ... Alle partijen die op het terrein werken, zullen ons vertellen over hun gemoedstoestand, hun visie, hun humeur, hun vreugde, hun passies en hun moeilijkheden, hun frustraties of tevredenheid en hun sterke gevoelens die dag na dag naar boven komen tijdens hun opdrachten.