“Het werk is enorm verrijkend! Vooral op menselijk vlak: de ontmoetingen, de patiënten en hun generositeit en alle andere mensen die ik ontmoet bij de Stichting of in de ziekenhuizen.
Het is heel gevarieerd... elke begeleiding is verschillend en uniek... de dagen volgen elkaar op zonder op elkaar te lijken! Dit project is ook dynamisch, ik ben voortdurend in beweging...
Bovendien is de vraag ook constant... ik verveel me dus nooit! Je moet echter wel je emoties onder controle leren houden; ik ben een jonge moeder, met de nodige ervaringen en ben nogal gevoelig... Wat ik dagelijks meemaakt, raakt me. Het is een beroep vol positieve en aangename emoties, maar ook vol pijnlijke gebeurtenissen die je op hun eigen ritme moet verwerken. Heel kleurrijk, en dus soms ook donker... Kanker blijft altijd de achtergrond.

Mijn levendigste herinnering: de vorige YellO Sinterklaas... de vrijwilligers en de verklede verantwoordelijken begeleiden een YellO Sinterklaas langs alle patiënten en de medische teams.
Het is een dag vol kleuren en vol goed humeur... uitdelen van verrassingen en snoepjes voor iedereen!! Ik herinner me heel goed een van patiënten... Hij lag zowat op sterven... Een jonge papa, die net bezoek had van zijn zoontje van 4, zijn vrouw en zijn ouders. Het was een kort bezoekje: net de tijd om (samen met de verpleegsters) een Sinterklaasliedje te zingen en wat verrassingen en snoepjes te geven aan zijn zoon... Maar genoeg om voor een verschil te zorgen in een voor de rest kleurloze dag. Iedereen was overmand door emoties... een mengeling van geluk en verdriet, van een lach en een traan... Zoveel zaken op zo korte tijd... een onvergetelijk moment dat we samen deelden!

Patricia Servais werkt sinds april 1994 voor de Stichting tegen Kanker. Als klein meisje raakte ze geboeid door biologie. Het was dan ook heel logisch dat ze op dat spoor verder ging aan de universiteit.
“Na mijn licenties in de toegepaste medische biologie, ging ik aan de slag in een onderzoekslabo. Ik raakte al snel “besmet” met het onderzoeksvirus en begon aan een doktoraatsthesis. Na afloop waagde ik me aan een volgende experiment: een halftijdse betrekking als onderzoeker combineren met een halftijdse job bij de Stichting als wetenschappelijk adviseur! Niet echt geslaagd, want een halftijdse betrekking volstaat niet om onderzoek te doen. Een keuze drong zich op en uiteindelijk heb ik voor de Stichting gekozen.
Mijn werk is heel gevarieerd. Door mijn verleden als onderzoeker besteed ik uiteraard veel tijd aan de opvolging van de onderzoeksprogramma’s en aan de organisatie van campagnes voor het toekennen van beurzen aan onderzoekers. Zo behoud ik een volledig zicht op de onderzoeken die in ons land gebeuren en kan ik de evolutie volgen. Ik werk ook mee aan de organisatie van wetenschappelijke events voor het grote publiek en aan onze preventiecampagnes. Een groot deel van mijn tijd gaat ook naar het schrijven van artikels en wetenschappelijk gevulgariseerde werken. Het is gewoon heel boeiend omdat je probeert om kennis over te brengen op mensen die geen specifieke wetenschappelijke vorming hebben genoten, maar die wel een zicht willen krijgen op wat er met hen gebeurt of die meer informatie willen over bepaalde behandelingen bijvoorbeeld.
Kortom, het is dankbaar werk waarmee we mensen kunnen helpen en een antwoord bieden op hun vragen... en je steekt er zelf elke dag wel iets van op”.

In februari 2000 begint Christelle Schoenaers voor de Stichting tegen Kanker te werken. Met een diploma als verpleegster op zak en een eerste ervaring op de afdeling intensieve zorgen van het kinderziekenhuis Koningin Fabiola, heeft deze jonge vrouw zin om haar werk in het ziekenhuismilieu voort te zetten in een origineel en menselijk kader! Dat gebeurt wanneer ze verantwoordelijke wordt voor YellO, een pilootproject dat erin bestaat om jonge kankerpatiëntjes in het ziekenhuis te begeleiden en te ontspannen.
“Ik was toen 25, even oud als de patiënten waar ik mee bezig was. Dat was heel motiverend en vooral op het goede moment”, legt Christelle uit.
YellO is “de zon doen schijnen in het ziekenhuis”, dagelijks aanwezig zijn door verschillende activiteiten die voor elke patiënt anders kunnen zijn...
Dat is bijvoorbeeld de kamer versieren, zorgen voor materiaal waardoor hun comfort vergroot (een kleurige lampenkap, een kussen, video- of DVD—speler, PlayStation, computer, ...), gezelschapsspelletjes spelen of knutselen, samen cadeautjes en verrassingen uitdelen (ballonnen, snoepjes, enzovoort), luisteren, lachen, huilen... alles kan!
Mijn werk bestaat uit twee grote stukken, die elkaar constant afwisselen. Het meer administratieve gedeelte gebeurt bij de Stichting: verzorgen van externe contacten met privé-personen, patiënten, verenigingen, donateurs, andere beroepsmensen die voor de Stichting werken, maar vooral de 80 vrijwilligers... zonder wie het project niet zou evolueren. Er is dan ook vorming nodig, planning van de bezoeken, continue “coaching” van dit grote team... Het andere deel van mijn werk gebeurt in het ziekenhuis, waar ik jonge patiënten ontmoet en naar hun behoeften peil om te zorgen voor een originele en individuele begeleiding. Om ze te begeleiden in hun bijzonder avontuur... tijdens hun behandeling en bij elke opname in het ziekenhuis.
De medische teams en alle andere gezondheidsprofessionals in de drie ziekenhuizen waar we actief zijn (Erasmus, St Luc en Bordet) stellen dit initiatief van YellO enorm op prijs!

Vrouwen die een chemotherapie ondergaan tijdens hun zwangerschap zouden in het merendeel van de gevallen gezonde kinderen op de wereld zetten. Dat blijkt uit de resultaten van een onderzoek dat de KU Leuven onlangs uitvoerde. Dat is zeker verheugend nieuws, maar we moeten het enthousiasme toch wat temperen. Bij het onderzoek van de KU Leuven waren maar een beperkt aantal patiëntes betrokken en het onderzoek liep ook over een te korte periode. Op tien kinderen van ongeveer vijf jaar oud waarvan de moeder een chemosessie had gekregen tijdens de behandeling, verkeerden er negen in perfecte gezondheid. Ongeveer een vrouw op de duizend krijgt kanker tijdens haar zwangerschap (vaak borstkanker, baarmoederhalskanker, ...) en in heel wat van de gevallen zijn er maar twee oplossingen mogelijk: VZO of vroegtijdige bevalling.

Het onderzoek van de KU Leuven moet natuurlijk nog een vervolg krijgen, maar in afwachting van een bevestiging (of ontkenning) van dit goede nieuws, raadt het merendeel van de artsen aan om chemobehandelingen tijdens de zwangerschap te vermijden, omdat ze giftig zouden kunnen zijn voor de foetus.
Omdat elk geval speciaal is, raden we elke patiënte in deze situatie aan om een persoonlijk profiel te vragen aan de verschillende betrokken artsen (oncoloog, gynaecoloog, enzovoort). Verkeer jij in deze situatie? Bel dan naar de Kankerfoon op 0800 15 802, stel je vraag via onze site www.kanker.be of deel je ondervindingen mee op deze blog.

Beeld : PhotoAlto - John Dowland

Na een winter waaraan geen einde leek te komen en een bijzonder zonnige start van de zomer, hadden heel wat mensen ongetwijfeld zin om er zoveel mogelijk van te “profiteren”. Dat betekent zich urenlang blootstellen aan de zon. Dat hemellichaam, waar we allemaal zo dol op zijn, kan zich ook van zijn schadelijke kant laten zien. De cijfers bewijzen dat trouwens: het risico op een kwaadaardig melanoom blijft trouwens toenemen. Deze zeer agressieve huidkanker treft vaak volwassenen tussen 30 en 50. In België tellen we jaarlijks meer dan 1 000 nieuwe gevallen. Gelukkig zijn de kansen op genezing heel hoog, op voorwaarde dat de kanker voldoende vroeg aan het licht komt!

Hoe moeten we dan omgaan met de zon? Het beste is om preventie en opsporing te combineren. De huid van kinderen beschermen, die vaak bijzonder kwetsbaar zijn, lijkt evident maar gebeurt nog al te weinig. Het is nochtans vanop heel jonge leeftijd dat we moeten leren omgaan met de zon. Zodra mensen volwassen zijn, moet het gezond verstand blijven overheersen: niet in de zon gaan liggen op de warmste uren van de dag, zonnecrème met een hoge beschermingsfactor aanbrengen of kledij dragen die de stralen niet dooralten en een zonnebril of een hoofddeksel dragen. Nog beter: in de schaduw gaan zitten! En voor wat opsporing betreft: waarom niet de gewoonte aannemen om regelmatig de huid te laten controleren door een dermatoloog?

Wil je graag meer info? Raadpleeg gerust onze website www.kanker.be of bel de Kankerfoon op 0800 15 802.

Ik heet Marie-Claire Gorostegui en werk sinds 11 juni 2001 voor de Stichting tegen Kanker op een project dat YellO heet. Van opleiding ben ik klinisch psychologe en botste ik op een werkaanbieding van YellO.
Ze zochten een jong en dynamisch iemand, met een sociale vorming.
Ik kreeg de kans hen te ontmoeten en raakte meteen begeesterd door dit pilootproject.
Het doel ervan is jonge kankerpatiënten te begeleiden bij hun opname(s) in het ziekenhuis. Wat zon proberen te brengen in hun kamer, het verblijf in het ziekenhuis zo aangenaam mogelijk maken, luisteren: dat is wat me elke dag gedurende nu al vijf jaar bezighoudt. Voelen dat je op een glimlach gaat stoten, merken dat ze je aanwezigheid op prijs stellen... het lijkt niets, maar ik ben me ervan bewust dat onze plaats zeker niet te verwaarlozen valt en dat we een heel belangrijke rol kunnen vervullen bij het begeleiden van patiënten tijdens hun verzorging. Elke dag werk ik mee aan iets menselijks en dat is prachtig. Dat verwarmt nog dagelijks mijn hart. Uiteraard zijn er soms moeilijkere momenten. De patiënten waarover we ons ontfermen hebben kanker... en het kan gebeuren dat ze overlijden. Gelukkig hebben we een heel hecht team waardoor we zon kunnen blijven brengen in de kamers van de patiënten. Een sterk moment? Ik heb er veel. Elke ontmoeting is heel intens en bijzonder... alles wat ik beleef bij YellO is een intens en krachtig moment.

“Hoe ik bij YellO betrokken ben geraakt? Dat was een kwestie van openheid”, legt Sabine uit... “Mijn eerste kennismaking was per toeval, in een magazine. Bij het doorbladeren van een vrouwenblad las ik een artikel over een project met een originele naam: YellO.
Ik was onmiddellijk verkocht! Nadat ik het artikel gelezen had, sprak ik af met een verantwoordelijke van het project, die met de glimlach meer uitleg gaf over YellO. Ik was meteen enthousiast! Daarna kwam er wat tijd vrij in mijn leven en besloot ik me kandidaat te stellen als vrijwilliger. Dan was het alleen nog maar een kwestie van mijn hart open te stellen. Iedereen heeft wel een hart, maar wie stelt het echt open? Emoties, verdriet delen, de glimlach van patiënten en van andere mensen raakte me meteen... recht in mijn hart. Voor dit alles en voor alles wat zo moeilijk te omschrijven valt, zeg ik graag dank u!”

Als u zich, net zoals Sabine, graag wilt inzetten voor de strijd tegen kanker binnen YellO, kunt u contact opnemen met het team van YellO op 02 643 45 85 of via yello@kanker.be.

Vrijwilliger zijn bij YellO is een boel variatie kunnen bieden aan de jongeren die vaak in het ziekenhuis liggen. Denk maar aan spelletjes, knutselen, enzovoort. De vrijwilliger zorgt voor wat menselijke warmte en levensvreugde. Alleen goede wil volstaat echter niet wanneer we met deze ziekte te maken krijgen. De reacties kunnen soms erg ongepast zijn. Daarom volgt elke YellO vrijwilliger vooraf een vorming georganiseerd door de Stichting tegen Kanker. Doel ervan? Zoveel mogelijk “middelen” bezorgen aan de vrijwilliger om goed te reageren en zich beter te voelen wanneer hij in het gezelschap van zieke jongeren verkeert. De toekomstige vrijwilliger krijgt algemene medische informatie over kanker, leert luisteren, krijgt uitleg over de organisatie en een bezoek op het terrein aan het ziekenhuis. Vrijwilligers moeten minstens 18 jaar oud zijn, volledige vertrouwelijkheid naleven, de regel aanvaarden van niet meer dan een keer per week op bezoek te gaan en om de drie maanden meewerken aan groepssupervisie onder leiding van een psycholoog. De kosten (vorming, materiaal, verplaatsingen, parking) zijn voor rekening van de Stichting tegen Kanker. Zodra de vrijwilliger gevormd en voorbereid is om de patiënt te ontmoeten, volstaat het om het hart te laten spreken en de fantastische vertrouwensrelatie volgt vanzelf.

Dit jaar bestaat YellO zes jaar…. Ik was daar niet meteen van bewust, maar zes jaar is eigenlijk enorm voor een pilootproject. Samen met mijn collega Christelle proberen we al zes jaar lang om wat zon te brengen in de kleine hoekjes van de Brusselse ziekenhuiskamers. Onze droom? Dat alle Belgische ziekenhuizen YellO zouden kunnen hebben, maar niet alles is meteen mogelijk. Momenteel werken we met een superteam van vrijwilligers en versieren we kamers, spelen we en proberen we te lachen in een bijzondere omgeving die een ziekenhuiskamer van een jonge kankerpatiënt toch wel is. Het is moeilijk om dat woord te vergeten en toch... de tijd vliegt soms zo snel wanneer het tof is. Een balans opmaken. Het is onmogelijk om mijn werk enkel op cijfers te beoordelen. De glimlach die ik krijg wanneer ik mijn neus aan de deur laat zien bij een bezoek is het belangrijkste. Het beste wat de patiënten ons kunnen teruggeven, is de zin die ze hebben om ons opnieuw te zien. En opnieuw. Familie kunnen we niet vervangen. Het verplegend personeel ook niet, maar we hebben wel een aparte plaats. We zorgen voor wat zon, ook al is het vaak maar voor even, ondanks de ziekte en voor mij is het dat wat telt.
“Sun Everywhere” is waarvoor we alle dagen vechten!

YellO …een leuke naam voor een tof project …een heel tof project! YellO, is een pilootproject waarmee de Stichting tegen Kanker in 1999 begon. Doel ervan? Jonge kankerpatiënten tussen 13 en 30 jaar oud begeleiden en ontspannen. Een verblijf in het ziekenhuis is vaak zwaar en met YellO willen we wat licht brengen in hun bestaan door activiteiten te organiseren, die het verblijf in het ziekenhuis zo aangenaam mogelijk maken. We willen ons echter niet opdringen. Het team van YellO is er voor jongeren en biedt individuele en persoonlijke hulp. Samen, met respect voor de wensen van de patiënt, kunnen we de kamer versieren, knutselen, gezelschapsspelletjes spelen, naar muziek luisteren, een video bekijken of meewerken aan de YellO-krant... Met ons team van vrijwilligers leggen we ook ons oor te luisteren bij deze jongeren, omdat ze precies daar vaak nog het meeste behoefte aan hebben. YellO is een samentrekking van Yellow – het geel van de zon, symbool voor het leven- en Hello – een vlotte begroeting! De “O” in de vorm van een zonnetje aan het einde van de naam staat symbool voor de energie en herinnert ons team eraan dat ze een van de zonnestralen zijn die deze jongeren warmte geven, samen met familie, vrienden, verplegers, ... Er is geen concurrentie, maar alleen levenskracht die zich verzamelt om de ziekte te bestrijden. Want samen staan we altijd sterker!

Om de twee minuten krijgt in Europa een vrouw te horen dat ze borstkanker heeft. Om de tien minuten sterft er een vrouw aan de gevolgen van borstkanker. In België tellen we jaarlijks meer dan 7 000 nieuwe gevallen en meer dan 2 500 overlijdens. Je begrijpt wellicht dat het publiek, met deze cijfers in het achterhoofd, graag informatie krijgt over dit onderwerp. Om de twee jaar bundelen Europa Donna Belgium en de Stichting tegen Kanker hun krachten om een informatiedag over borstkanker te organiseren voor het grote publiek. De titel dit jaar is Actie Borstkanker 2006. Doelstelling ervan? Precieze en begrijpbare antwoorden aanbrengen over een complex onderwerp, maar ook recenti informatie verspreiden over de medische vooruitgang, de behandeling of opsporingen. Interactiviteit is ook belangrijk: zo laten we veel plaats voor vraag- en antwoordsessies. Op het programma van dit jaar staan o.a.: Borstkanker en de behandeling van menopauze, de vooruitgang inzake medische beeldvorming, borstklinieken, de behoeften van patiënten en hun naasten, ... De Franstalige sessie vindt plaats op vrijdag 29 september in Brussel en de Nederlandstaligen kunnen een dag later terecht in Gent. Meer info op www.kanker.be.

Jaarlijks organiseert de Stichting op de eerste zondag van oktober, in samenwerking met de vzw Kinderkankerdag, een nationale ontspanningsdag voor jonge kankerpatiëntjes in dierenpark Planckendael. Een mooie gelegenheid voor de kleine patiëntjes uit de Belgische centra voor pediatrische oncologie om zich een dagje te amuseren met hun ouders, broers, zussen, grootouders, ... In 2005 vierden we de twaalfde verjaardag van dit mooie initiatief. Meer dan 319 patiëntjes konden er in het gezelschap van hun familie de dieren van het park bewonderen. Apen, koala’s, zebra’s: ze tekenden allemaal present voor de jaarlijkse afspraak. Er was ook heel wat animatie voorzien, zoals optredens van K3 en de Zaboys, en de “Fan Wars”. Al die elementen maakten van die dag een geslaagd feest. Dit jaar zal de dag plaatsvinden op zondag 1 oktober 2006. Sinds 1994 stelt dierenpark Planckendael zijn infrastructuur ter beschikking en gooit het de deuren open. Tal van vrijwilligers besteden ook graag wat van hun vrije tijd door zich te ontfermen over de deelnemers door bijvoorbeeld drank en versnaperingen uit te delen. De organisatie van de Nationale Dag voor jonge Kankerpatiëntjes vergt heel wat inspanningen, zowel vanuit financieel als vanuit logistiek en fysiek oogpunt, maar het loont zeker de moeite! Zieke kinderen brengen een volledige dag door buiten het ziekenhuis, dichtbij hun familie en in een volkomen ontspannen sfeer.

Kanker is een ziekte die heel wat weerslag heeft op psychisch vlak. Wie de diagnose te horen krijgt, ziet zijn hele leven overhoop gegooid. De soms zeer zware behandelingen, de medische raadplegingen, het leven na een kanker kunnen bijzonder stresserend zijn. Adelin Ruth, psycholoog bij de Stichting tegen Kanker, ontmoet dagelijks patiënten, die met deze stress te maken krijgen. Eerst en vooral moet je de bronnen van stress identificeren en vervolgens er zo goed mogelijk mee omgaan. Je moet ook niet aarzelen om raad te vragen aan bekwame mensen zoals artsen en psychologen of om deel te nemen aan praatgroepen. Sporten, relaxatieoefeningen of bezig zijn met kunst kunnen ook helpen om wat te ontspannen. Door die zaken kunnen mensen de verschillende stappen van de ziekte serener beleven. Praten over stress, over ongemakken of over hoop kan deugd doen. Voor meer informatie kun je terecht bij Cathy Declercq op 02 733 68 68 of bij de Kankerfoon op 0800 15 802.

Beeld: PhotoAlto - John Dowland